The Art of Lingering
The Art of Lingering คือศิลปะของการไม่รีบลุก ไม่รีบปิดบท และไม่รีบสรุปอะไรทั้งนั้น มันไม่ใช่การยึดติดกับอดีต และไม่ใช่การหยุดเดินต่อในชีวิต แต่คือการอนุญาตให้ตัวเอง อยู่กับช่วงเวลาที่กำลังมีความหมาย ให้นานขึ้นอีกนิด
แนวคิดนี้สะท้อนอยู่ในวัฒนธรรมสเปนที่เรียกว่า Sobremesa
ช่วงเวลาหลังอาหารที่ทุกคนยังนั่งอยู่ที่โต๊ะ ทั้งที่จานว่างแล้ว ไม่มี Agenda ไม่มีเป้าหมาย และไม่มีนาฬิกามาเร่ง อาหารเหมือนเป็นแค่ข้ออ้าง ส่วนสิ่งสำคัญจริงๆ คือการได้อยู่ด้วยกันแบบไม่ต้องรีบ เป็นพื้นที่เล็กๆ ระหว่างความอิ่มของร่างกาย กับความอิ่มของใจ
ในมุมจิตวิทยา ช่วงเวลานี้คือจังหวะที่ร่างกายเริ่มผ่อนคลาย ระบบประสาทเข้าสู่โหมดพัก สมองเปิดรับมากขึ้น ใจจึงฟังได้ลึกขึ้น และกล้าเชื่อมโยงมากขึ้น นั่นอาจเป็นเหตุผลว่าทำไมบทสนทนาที่จริงใจ มักเกิด หลังอาหาร ไม่ใช่ระหว่างกิน และไม่ใช่ตอนที่ทุกคนลุกจากโต๊ะไปแล้ว
บางทีเราคงเคยเจอช่วงเวลาแบบนั้น บทสนทนาที่ไม่มีสาระสำคัญ ความเงียบที่ไม่อึดอัด หรือแค่การนั่งอยู่ด้วยกันโดยไม่ต้องพูดอะไรเลย แต่กลับไม่อยากลุกไปไหน ช่วงเวลาแบบนี้ไม่ต้องถูกนิยาม ไม่ต้องมีประโยชน์เป็นรูปธรรม แต่มันทำให้ใจรู้สึกอิ่มอย่างประหลาด โดยเฉพาะในวันที่ใจอ่อนล้า มันอาจไม่ใช่การแก้ปัญหาให้เร็วที่สุด แต่คือการดูแลใจด้วยความอ่อนโยน แค่ อยู่กับมัน ให้เวลาตัวเอง และให้เวลากับชีวิตในแบบที่มันเป็น
เพราะบางช่วงเวลาที่ดีที่สุดในชีวิต ไม่ได้เกิดขึ้นตอนที่เราลุกไปไหน แต่เกิดขึ้นตอนที่เราเลือกจะยังอยู่
อ้างอิงเนื้อหาจาก THE STANDARD
